Ηιόνη
η, ουσ.
(μυθολ.) Νηρηίδα της ελληνικής μυθολογίας υπεύθυνη για τις συνθήκες ζωής στις παράλιες περιοχές και ειδικότερα στους θαλάσσιους κόλπους.
Ετυμολογία
< αρχ. ἠιών, Αττ. τ. ᾐών, ἡ, [= α) όχθη της θάλασσας, ακτή, παραλία, σε Ηρόδ. β) όχθη ποταμού, σε Αισχύλ.].
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «Ηιόνη», σ. 332. https://navalhistory.gr/lexiko/ηιονη/