Ευκράτη
η, ουσ.
(μυθολ.) θαλασσινή θεότητα, μία από τις πενήντα [ίσως και περισσότερες] κόρες του Νηρέα και της Δωρίδας [Ησίοδος, Θεογονία], επέφερε την ηπιότητα στα φουρτουνιασμένα κύματα και το όνομά της φέρει ο αστεροειδής αρ. 247.
Ετυμολογία
< αρχ. εὔ- + -κράτη < αρχ. κεράννυμι [= αναμειγνύω, ανακατεύω].
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «Ευκράτη», σ. 316. https://navalhistory.gr/lexiko/ευκρατη/