επακτή
η, ουσ.
(αστρον.) ο αριθμός των ημερών της σελήνης την 22η Μαρτίου κάθε έτους (ίδιος μ’ αυτόν της 1ης Ιανουαρίου), που είναι χρήσιμος για τον προσδιορισμό της ημερομηνίας του Πάσχα, αλλιώς «θεμέλιο σελήνης», (φρ.) «ἐπακταὶ ἡμέραι» - οι εμβόλιμες ημέρες, δηλ. οι πέντε ημέρες που πρόσθεταν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι στο τέλος κάθε έτους, για να συμπληρωθεί ο αριθμός των 365 ημερών.
Ετυμολογία
ουσιαστικοποιημένο θηλυκό του επιθέτου: επακτός, -ή, -ό, [= αυτός που εισάγεται από έξω] < αρχ. ἐπακτός [= ο εισαγόμενος] «επακτός όρκος» < ἐπάγω < ἐπί + ἄγω [= οδηγώ].
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «επακτή», σ. 282. https://navalhistory.gr/lexiko/επακτη/