πόρπη

(ενδυμ.) α) εξάρτημα, συχνά μεταλλικό, που ενώνει δύο άκρες, που κουμπώνει ή στερεώνει κάτι, που παίζει διακοσμητικό ρόλο, συνήθως σε ρούχα ή παπούτσια, (λαογρ.) είδος κοσμήματος ειδικά σε ζώνη, συνών. κλειδωτάρι και κλειδωτήρι, κόπιτσα, θηλυκωτήρι, πούκλα και βούκλα, (αρχαιολ.) κόσμημα που συγκρατούσε στον ένα ώμο ή άλλοτε και στους δύο το ένδυμα, περόνη.