επίπλους

ο, ουσ.

Ανατομία
Ναυτικοί όροι

(ναυτ.) το να πλέει κανείς εναντίον κάποιου
(ανατ.) οι πτυχές του περιτοναίου που συνδέουν κοιλιακά σπλάχνα μεταξύ τους.

Ετυμολογία

< αρχ. ἐπίπλους < ἐπί + πλοῦς.

Αρχαία Ελληνικά

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «επίπλους», σ. 294. https://navalhistory.gr/lexiko/επιπλουσ/