καμπύλη
η, ουσ.
- (μαθημ.) α) η γραμμή που σε κανένα σημείο της δεν γίνεται ευθεία, β) γραμμή γραφημάτων που παρουσιάζει τις διακυμάνσεις των τιμών, (φρ.) «καμπύλη βαθυγραφική / βραχυστόχρονη / ευθειοποιήσιμη / καταδιώξεως / αντιστάσεως / αντώσεως / βαρών / διαστολής / εκτοπίσματος / ευστάθειας / κέντρων επιπέδων πλεύσεως / κέντρων πλεύσεως / μετακέντρων / βολιδόσχοινου / μαγνητική / τροχιάς / ωρική / βολή», «ελαστική / ελικοειδής / λοξοδρομική / παλιρροιακή αδιαβατική καμπύλη», [πληθ.] «αρμονικές / ισοβαθείς / ισαλοβαρείς / μαγνητικές καμπύλες»,
- (πληθ.) το στήθος και η περιφέρεια του γυναικείου σώματος.
Ετυμολογία
< αρχ. θηλ. του επιθ. καμπύλος.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «καμπύλη», σ. 398. https://navalhistory.gr/lexiko/καμπυλη/