ζυγοστάθμιση
η, ουσ.
- διαδικασία ελέγχου μηχανισμών για τη μέτρηση της συμμετρικής κατανομής του βάρους σ’ ένα περιστρεφόμενο σύστημα καθώς και της εξουδετέρωσης των κραδασμών που δημιουργούνται σ’ αυτό κατά την περιστροφική ή την παλινδρομική του κίνηση
- (ναυτ.) η διαδικασία με την οποία εκτελείται, ελέγχεται και επιτυγχάνεται η συμμετρική κατανομή του φορτίου [αγγλ. trimming], έτσι ώστε το πλοίο να βυθίζεται εξίσου σε όλα του τα σημεία, από την πρύμνη έως την πλώρη και από τη δεξιά και αριστερή πλευρά του, (φρ.) «ζυγοστάθμιση πλοίου / μηχανής / ατμοσύρτη / δεξαμενής πρωραίας ή πρυμναίας / τροχών / ελαστικών».
Ετυμολογία
< μσν. ζυγοστάθμη- (< ζυγοσταθμίζω) -σις > -ση, γαλλ. équilibrage.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «ζυγοστάθμιση», σ. 330. https://navalhistory.gr/lexiko/ζυγοσταθμιση/