ζου(μ)πάς

ο, ουσ.

Εργαλεία

(εργαλ.) μεταλλικός πίρος, κωνικός στη μία του άκρη, κατάλληλος για το τρύπημα μεταλλικών επιφανειών, χαρτιών, δερμάτων κ.λπ. ή για την ώθηση καρφιών σε μεγαλύτερο βάθος έτσι που να μην προεξέχουν οι κορυφές τους, συνών. τρημολόγος (< τρήμα = οπή), εγκρουστήρας, στιγέας [< αρχ. στιγεύς]
(χλευαστ.) ο πολύ μικρός, ως προς το ύψος, άνθρωπος, ο μικρόσωμος, ο μικροκαμωμένος, συνών. κοντοστούπης, νάνος, τζουτζές, σβέντζος.

Ετυμολογία

< τουρκ. zımba [= μεταλλικός πίρος] < περσ. sumba, ή

ή < ιταλ. zombo.

Τουρκικά

Παράγωγα

ζουμπάρισμα.

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «ζου(μ)πάς», σ. 328. https://navalhistory.gr/lexiko/ζουμπασ/