εφόλκιο

(ναυπ.)

1. η σωστική ή η βοηθητική λέμβος που διαθέτει ένα πλοίο ή κάποιος φορέας π.χ. ο ναύσταθμος, ή η υπηρεσία λιμένος ή ο αθλητικός-ναυτικός όμιλος: α) στα εμπορικά πλοία τα εφόλκια απο- « τελούν κυρίως οι σωσίβιες λέμβοι που ο αριθμός τους είναι ανάλογος με τον μέγιστο αριθμό των επιβαινόντων, β) στα πολεμικά πλοία χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μετακίνηση των επιτελικών αξιωματικών ή των πληρωμάτων με άλλα πλοία ή με την ξηρά, ή για ασκήσεις ή και για άλλες βοηθητικές εργασίες, γ) τα εφόλκια υπηρεσιών ξηράς εξυπηρετούν μεγάλα πλοία, όπως είναι οι πλοηγίδες της Πλοηγικής Υπηρεσίας, [βενζινάκατος, λάντζα, φουσκωτό, γαΐτα (σε θάλασσα), πριάρι – πλάβα (σε ποτάμια ή λίμνες)]
2. αντηρίδα της στείρας [= ξύλινη ή μεταλλική δοκός που αποτελεί πρωραία προέκταση της τρόπιδας που ανορθώνεται μέχρι το ανώτερο σημείο της πλώρης του σκάφους]
3. [σπανιότερα] το πηδάλιο.