γάσ(σ)α

(ναυτ.) α) [ιδιωματικό] ο κόμπος, ή η μόνιμη θηλιά που γίνεται στην άκρη του σκοινιού από τα μέρη που το απαρτίζουν [σε μορφή πλεξούδας] και η οποία χρησιμοποιείται για να δένεται εύκολα στη δέστρα ενός σκάφους, ή στη μπίντα του λιμανιού, ή για τη σύνδεση με άλλο σκοινί, ή στην κεραία, β) αγκύλη, δηλ. αγκίδα, κεντρί.