αιγιαλίτης
ο, και αιγιαλίτιδα, η, ουσ.
- (γεωγρ.) «αιγιαλίτιδα ζώνη» ή «χωρικά ύδατα» ή «χωρική θάλασσα», είναι το θαλάσσιο τμήμα που περιβάλλει μία χώρα και αποτελεί το σύνορό της
- αυτός που κατοικεί κοντά στην παραλιακή ζώνη, συνών. παράλιος, παραθαλάσσιος.
Ετυμολογία
< αρχ. αἰγιαλός.
Συνώνυμα στο λεξικό
Σημείωμα
Αιγιαλίτιδα ζώνη [Territorial sea] περιλαμβάνει το νερό, τον βυθό και το υπέδαφος και τον υπερκείμενο εναέριο χώρο. Στη ζώνη αυτή, το παράκτιο κράτος ασκεί πλήρη κυριαρχία. Σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να εκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια από τη γραμμή βάσης [baseline]. H Ελλάδα, το 1936, καθόρισε τα 6 ναυτικά μίλια από τις ακτές της ως τα δικά της χωρικά ύδατα.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «αιγιαλίτης», σ. 50. https://navalhistory.gr/lexiko/αιγιαλιτησ/