αιγιαλός

Ετυμολογία

< αρχ. αἰγιαλός, ίσως από το αρχ. [ομηρ. λ.] ἀΐσσω συνηρ. ᾄσσω, μτγν. Αττ. τ. ᾄττω [= 1. κινούμαι αστραπιαία κι ορμητικά, 2. στρέφομαι με θέρμη προς κάτι, είμαι πρόθυμος για κάτι, επιδιώκω κάτι με ζήλο] + [αρχ.] ἅλς [= 1. (αρσ.) γενικότερα το αλάτι, Ηρόδ. 2. (θηλ.) η θάλασσα, Όμηρ. λ.].

• Αρχαία Ελληνικά