Γράφει ο Αντιναύαρχος (Μ) ΠΝ (ε.α.) Βασίλειος Δημητρόπουλος, Επίτιμος Διοικητής Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού
Αφιερωμένο σε όλο το προσωπικό του Ναυστάθμου Σαλαμίνος που συνέβαλε εκείνο το βράδυ στην ενεργοποίηση όλων των πλοίων με αποτέλεσμα την υπεροπλία.
Ο καιρός ήταν πολύ κακός και οι συνθήκες εργασιών για όλο το προσωπικό του Ναυστάθμου Σαλαμίνας ήταν ιδιαίτερα δυσμενείς. Ιδιαίτερα το βράδυ η βροχή ήταν συνεχής και ορισμένες φορές έντονη. Δόθηκε η εντολή, όπως ήταν άλλωστε φυσικό, για ενεργοποίηση όλων των πλοίων τόσο του στόλου όσο και του ΔΔΜΝ (βοηθητικά πλοία υδροφόρες ,πετρελαιοφόρα, ρυμουλκά). Μέχρι και τα ρυμουλκά είπε κάποιος αστειευόμενος. Που δεν ήταν για μας αστείο, αφού γνωρίζουμε τον ρόλο που θα καλούντο να διαδραματίσουν εν ανάγκη.
Την ημέρα εκείνη από τυχαίο γεγονός ένα αντιτορπιλικό ή φρεγάτα και μία πυραυλάκατος ενεργοποιείτο ύστερα από τακτική μακροχρόνια ακινησία και ένα αντίστοιχο πλοίο άρχιζε την ακινησία του. Τι έγινε τότε: Επιταχύνθηκε η ενεργοποίηση και διακόπηκε η έναρξη της επισκευής, παρακάμπτοντας πολλούς από τους κανόνες ασφαλείας. Για παράδειγμα στην περιοχή που τα πλοία παραλαμβάνουν πυρομαχικά, απαγορεύεται να γίνεται πετρέλευση. Mε εντολή του τμηματάρχη των συνεργείων , παρέβαλε το πετρελαιοφόρο στην περιοχή αυτή και την ώρα που γινόταν παραλαβή καυσίμων, γινόταν και παραλαβή πυρομαχικών, παρουσία του τμηματάρχη των συνεργείων του ΝΣ/ΔΤ και του τμηματάρχη των Συνεργείων της Διεύθυνσης Ναυτικών όπλων (ΝΣ/ΔΝΟ) Τέτοια παραδείγματα υπήρξαν πάρα πολλά.
Κατά το μεσημέρι ήλθαν στο γραφείο του τμηματάρχη όλοι οι μόνιμοι ιδιώτες εργολάβοι που επισκεύαζαν τα πλοία και του ανέφεραν ότι πέραν της επιτάχυνσης των εργασιών, θέτουν στη διάθεσή του χωρίς καμία υποχρέωση, όλο το δυναμικό τους και ταυτόχρονα το σύνολο του στρατιωτικού και πολιτικού προσωπικού του Ναυστάθμου, χωρίς να πουν τίποτα συνέχιζαν τις εργασίες , με στόχο να ενεργοποιηθεί και το τελευταίο ρυμουλκό του Ναυστάθμου. Το ίδιο έγινε και από τον αντίστοιχο τμηματάρχη της Διεύθυνσης Ναυτικών όπλων (ΔΝΟ) και το προσωπικό της για θέματα οπλικών συστημάτων.
Το βράδυ και μέσα στην καταρρακτώδη βροχή ένα τζιπάκι που είχε για τις εσωτερικές μετακινήσεις, ο τμηματάρχης των συνεργείων της ΝΣ/ΔΤ γύριζε, με οδηγό τον ίδιο, και μάζευε υλικά και μηχανήματα των τελευταίων πλοίων που είχαν απομείνει στο Ναύσταθμο, τα μετέφερε στα πλοία αυτά και εκεί το προσωπικό των πλοίων, χωρίς να τηρεί καμία από τις προβλεπόμενες διαδικασίες μεταφοράς τους, στις περιπτώσεις μεγάλου βάρους, τα παραλάμβανε και τα εγκαθιστούσε μόνο του, μια και το προσωπικό των συνεργείων , ήταν απασχολημένο με την ενεργοποίηση των τελευταίων μονάδων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ή ενεργοποίηση του πετρελαιοφόρου ΟΥΡΑΝΟΣ, που ήταν στην δεξαμενή χωρίς άξονα και προπέλα και χωρίς να έχουν βαφτεί τα ύφαλά του. Τότε ο τμηματάρχης έφερε μεγάλους μουσαμάδες απομόνωσε το τμήμα που εργαζόταν το προσωπικό που ασχολείτο με την τοποθέτηση του άξονα και της προπέλας και στο υπόλοιπο τμήμα του πλοίου έβαφε το συνεργείο των υφαλοχρωματιστών, όχι βέβαια με την διαδικασία που προβλέπεται ούτε και με το σύνολο των στρώσεων των χρωμάτων που απαιτούνται για την σωστή αντιμετώπιση της ρύπανσης και διάβρωσης των υφάλων του πλοίου. Μόλις τελείωσε όλη η διαδικασία και πριν καλά – καλά στεγνώσει το χρώμα έγινε ο αποδεξαμενισμός του πλοίου. Επιβιβάστηκε σε αυτό προσωπικό του ΝΣ για δοκιμαστικό πλού, μετά το πέρας του οποίου επέστρεψε στο ΝΣ, με ρυμουλκό που συνόδευε το πετρελαιοφόρο το οποίο στη συνέχεια ανεφοδιάστηκε και απέπλευσε.
Γύρω στις 4 τα ξημερώματα αναφέρθηκε, από των τμηματάρχη των συνεργείων, η ολοκλήρωση απόδοσης σε ενέργεια όλων των πλοίων , στον Διοικητή και τον Τεχνικό Διευθυντή του Ναυστάθμου , και ότι για την όλη προσπάθεια παραμερίστηκαν βασικοί κανόνες ασφάλειας αλλά ιδιαίτερα της μη τήρησης των προβλεπόμενων τεχνικών μεθόδων στην απόδοση του μικρού πετρελαιοφόρου, με το δεδομένο ότι μετά τον επανάπλου του πλοίου θα επαναλαμβάνετο η διαδικασία κατά τα προβλεπόμενα , γεγονός που θα επιβάρυνε το ΠΝ με πρόσθετο επισκευαστικό κόστος, λέγοντας μάλιστα ότι αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη του συνόλου αυτών των ενεργειών του. Τότε και οι δύο μαζί του απάντησαν ότι την ευθύνη την έχουν οι ίδιοι και όταν στη συνέχεια ενημερώθηκε ο Ναύαρχος ΔΔΜΝ και αυτός με τη σειρά του αφενός μεν συνεχάρη το προσωπικό του Ναυστάθμου αφετέρου δε είπε ότι την ευθύνη, αν υπάρχει τέτοια, την αναλαμβάνει ο ίδιος.
Αποτέλεσμα όλης αυτής της προσπάθειας στην οποία συνέβαλαν όλοι, προσωπικό Ναυστάθμου και Πλοίων, ήταν ότι το πρωί που ξημέρωσε δεν έβλεπες πολεμικό καράβι στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Χαριτολογώντας είπαμε «ούτε λέπι δεν έμεινε» .
ΥΣ.
Οι τελευταίοι Κυβερνήτες Αντιτορπιλικών με τους οποίους ήλθα σε επαφή μέσα στα πλοία τους, γύρω στις 3 τα ξημερώματα, οπότε και απέπλευσα , ήταν ο Αντιπλοίαρχος Δημοσθένης Πλαμαντούρας του Α/Τ «ΤΟΜΠΑΖΗΣ» και ο Αντιπλοίαρχος Δημήτρης Μούτος του Α/Τ «ΚΙΜΩΝ»
