κιονίσκος
ο, ουσ.
(ναυτ.) μικρός στύλος που βρίσκεται στο κατάστρωμα του πλοίου και χρησιμοποιείται για το δέσιμο των σχοινιών ρυμούλκησης, κοινώς: μπαμπαδέλι.
Ετυμολογία
< μτγν. κίον(ας) + -ίσκος < αρχ. κίων.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «κιονίσκος», σ. 433. https://navalhistory.gr/lexiko/κιονισκοσ/