ανάκλαση

η, ουσ.

Φυσική

(φυσ.) φαινόμενο κατά το οποίο ηχητικά ή ηλεκτρομαγνητικά κύματα, φωτεινές ή θερμικές ακτίνες, αλλάζουν κατεύθυνση, όταν προσπέσουν σε κάποια διαχωριστική επιφάνεια
(φυσιολ.) φαινόμενο κατά το οποίο ο οργανισμός αντιδρά αυτόματα σ’ ένα ερέθισμα.

Ετυμολογία

< αρχ. ἀνάκλα(σις), -ση.

Αρχαία Ελληνικά

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «ανάκλαση», σ. 79. https://navalhistory.gr/lexiko/ανακλαση/