τσερνίκι
το, ουσ.
(ναυτ.) αλιευτικό σκάφος, οξύπρυμνο και οξύπλωρο, με ίσια τα δυο ποδοστάματά του, συνήθως, είχε ένα ή δύο το πολύ κατάρτια, ευέλικτο και γρήγορο, με μέγεθος που δεν ξεπερνούσε τα 18 μέτρα, εξυπηρετούσε εμπορικούς σκοπούς ενώ το μικρότερο μέχρι 8μ. χρησίμευε ως αλιευτικό ή σπογγαλιευτικό, η χωρητικότητά του από 3 έως 72 τόνους, ανάλογα τις περιοχές ταυτίζονταν με ονομασίες «στερνίσι [πληθ. στερνίσια», «τσιρλίγκι» [στην περιοχή της Ικαρίας], «μπελλού- πληθ. μπελούδες» [σε Σύρο και Μύκονο], «τσεκτιρμές» [τουρκ. λ.] και «σακολέβα» ως προς την ιστιοφορία του.
Ετυμολογία
< ίσως από τη τουρκ. λ. Tsikirne [ονομασία τουρκικού πλοίου] ή Černík ή Cirnik [ονομασία πλοιαρίου στον ποταμό Δούναβη].
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «τσερνίκι», σ. 852. https://navalhistory.gr/lexiko/τσερνικι/