κόβω

Και: κόφτω, κόπτω

ρ. [μετβ. και αμετβ.]

χωρίζω κάτι σε δύο ή περισσότερα μέρη, τεμαχίζω
τραυματίζω, πληγώνω
αποκόβω, αποβάλλω, απομακρύνω κάτι ως άχρηστο
αφαιρώ μέρος γραπτού κειμένου, λογοκρίνω
(για δέντρο) πελεκώ, (για ξύλο) πριονίζω
απορρίπτω μαθητή, φοιτητή ή διαγωνιζόμενο από εξετάσεις
περικόπτω ή σταματώ
αλέθω καφέ, πιπέρι, κανέλα ή κάποιο άλλο μπαχαρικό
χωρίζω το σύνολο των τραπουλόχαρτων σε δύο μέρη
(φρ.) «κόβει το μυαλό του», είναι έξυπνος, «κόβω δρόμο», συντομεύω την απόσταση, «κόβω το αίμα κάποιου», τρομάζω κάποιον.

Ετυμολογία

< μσν. κόβω < αρχ. κόπτω.

Μεσαιωνικά Ελληνικά

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «κόβω και κόφτω και κόπτω», σ. 438. https://navalhistory.gr/lexiko/κοβω-και-κοφτω-και-κοπτω/