ενάντιος

-α, -ο, επίθ.

αυτός που βρίσκεται απέναντι, αντίκρυ
αυτός που δεν συμφωνεί με τις απόψεις ή τις δράσεις των άλλων, συνών. αντίθετος, ασύμφωνος, 2. αυτός που είναι εχθρικός
διάφορος, διαφορετικός
(ειδικότ.) αυτός που δεν είναι ευνοϊκός, συνών. δυσμενής, αντίξοος, (φρ.) «ενάντιος άνεμος / καιρός».

Ετυμολογία

< αρχ. ἐναντίος.

Αρχαία Ελληνικά

Παράγωγα

εναντιότητα.

Επιρρήματα

ενάντια και εναντίον [επίρρ.].

Συνώνυμα στο λεξικό

αντίξοος

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «ενάντιος», σ. 269. https://navalhistory.gr/lexiko/εναντιοσ/