πτερό(ν)

το, ουσ.

Αρχιτεκτονική

(ορνιθ.) φτερό
α) πτερύγιο, β) εξάρτημα του έλικα ή της προπέλας [λεπίδα]
οτιδήποτε φτερωτό
(αρχιτ.) κιονοστοιχία σε εξωτερικό περιστύλιο ναού.

Ετυμολογία

< μτγν. πτερόν.

Μεταγενέστερα Ελληνικά

Επιρρήματα

πτερόρροια, πτεροφυΐα, πτεροφόρος.

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «πτερό(ν)», σ. 714. https://navalhistory.gr/lexiko/πτερον/