μισθωτής

ο, μισθώτρια, η, ουσ.

Νομικοί όροι

(νομ.) αυτός που αποκτά ένα αγαθό με τη διαδικασία της μίσθωσης, αντών. εκμισθωτής
(για ακίνητο) ενοικιαστής.

Ετυμολογία

< αρχ. μισθωτής [= αυτός που πληρώνει ενοίκιο, ο νοικάρης].

Αρχαία Ελληνικά

Αντώνυμα στο λεξικό

εκμισθωτής

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «μισθωτής», σ. 529. https://navalhistory.gr/lexiko/μισθωτησ/