καμπή

η, ουσ.

το σημείο στο οποίο κάμπτεται μια ευθεία, στροφή
το σημείο στο οποίο λυγίζει κάτι, ή μεταβάλλει την πορεία του
(μτφ.) χρονική στιγμή έναρξης πολιτικών, κοινωνικών, προσωπικών, ή οποιουδήποτε άλλου τομέα, εξελίξεων, μεταρρυθμίσεων, αλλαγών κ.λπ.

Ετυμολογία

< αρχ. καμπή < κάμπτω.

Αρχαία Ελληνικά

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «καμπή», σ. 397. https://navalhistory.gr/lexiko/καμπη/