ίτυς
η, ουσ. [γεν. ίτυος] [νεώτερη γραφή ίτης]
(ναυτ.) η ίτυς είναι το κάτω μέρος του μεταλλικού σκελετού του εξάντα που φέρει βαθμολογημένο τόξο (αριστερά του 0), από 0° μέχρι 140°, και από 0° μέχρι 5°, (δεξιά του μηδενός). Η κάτω πλευρά της ίτυος είναι οδοντωτή, όπου κάθε δόντι αντιστοιχεί σε γωνία 1° μοίρας.
Ετυμολογία
< αρχ. ἴτυς, -υος, ἡ, [= α) κύκλος κατασκευασμένος από ιτιά, λέγεται για την περιφέρεια ενός τροχού, σε Όμηρ. β) εξωτερικό μέρος ή περιφέρεια ασπίδας, σε Ησίοδ. και Ηρόδ. γ) κυκλική, στρογγυλή ασπίδα, σε Ευρ. και Ξεν.].
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «ίτυς», σ. 377. https://navalhistory.gr/lexiko/ιτυσ/