επισταλία
η, ουσ. [συνήθως στον πληθ.]
(ναυτ.) ο επιπλέον χρόνος, ή επίναυλος, ή υπεραναμονή φόρτωσης, ή υπερημερία: είναι η αποζημίωση που λαμβάνει ο πλοιοκτήτης σε αποκατάσταση της βλάβης που του προκαλείται από την καθυστέρηση της εκφόρτωσης, εμπορευμάτων ή χύδην [< αρχ. ρ. χέω] φορτίων, σε σχέση με ό,τι είχε προβλεφθεί αρχικώς, λόγω του ότι, όσο διαρκεί η καθυστέρηση αυτή, ο πλοιοκτήτης δεν μπορεί να προβεί σε νέα μεταφορά. Οι επισταλίες απαντώνται μόνο στις θαλάσσιες μεταφορές.
Ετυμολογία
< επί + σταλία [= χρόνος αναμονής πλοίου σε καθορισμένο σημείο για φόρτωση ή εκφόρτωση εμπορευμάτων].
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «επισταλία», σ. 296. https://navalhistory.gr/lexiko/επισταλια/