δαλτονισμός
ο, ουσ. [παλαιότερη γραφή: δαλτωνισμός]
- (ιατρ.) μορφή αχρωματοψίας, κατά την οποία το μάτι δεν μπορεί να διακρίνει το πράσινο και, κυρίως, το κόκκινο χρώμα
- (μτφ.) η αδυναμία να αξιολογεί σωστά κάποιος τις υπάρχουσες καταστάσεις.
Ετυμολογία
< αγγλ. daltonism ή γαλλ. daltonisme (από το όνομα του χημικού και φυσιοδίφη *John Dalton, ο οποίος έπασχε από την ίδια ασθένεια).
Παράγωγα
δαλτονικός. ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ: Ντάλτον Τζων (1766 - 1844), Άγγλος φυσικός και χημικός. Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου. Ανακάλυψε το νόμο των μερικών πιέσεων (1801), διερεύνησε το φαινόμενο της εξαέρωσης σε καθεστώς πιέσεων, ενώ το 1794 περιέγραψε πρώτος μία ατέλεια της όρασης από την οποία έπασχε και ο ίδιος.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «δαλτονισμός», σ. 198. https://navalhistory.gr/lexiko/δαλτονισμοσ/