σύριγμα

το, ουσ.

χαρακτηριστικός ήχος που ακούγεται ως σσ…, συνών. συριγμός
αποδοκιμασία με σφύριγμα από τον παραπάνω ήχο.

Ετυμολογία

< αρχ. σύριγμα < συρίζω + - μα.

Αρχαία Ελληνικά

Παράγωγα

συριγματώδης.

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «σύριγμα», σ. 806. https://navalhistory.gr/lexiko/συριγμα/