πύραυλος

(τεχνολ.)

1. αεροδυναμικό όχημα που κινείται στην ατμόσφαιρα ή το κενό με μεγάλη ταχύτητα αξιοποιώντας τα αέρια που προέρχονται από την καύση στερεών ή υγρών καυσίμων, (φρ.) «προωθητικός / τηλεκατευθυνόμενος / σύνθετος πύραυλος»,
2. βλήμα αυτοπροωθούμενο που κινείται με τεράστια ταχύτητα, (φρ.) «πύραυλος μικρού - μεσαίου - μεγάλου βεληνεκούς / διηπειρωτικός / τακτικός / στρατηγικός / πυρηνικός / βαλλιστικός / αντιαεροπορικός / υπερηχητικός / εδάφους αέρος / εδάφους εδάφους / αέρος εδάφους / αέρος αέρος» κ.λπ.
3. (φρ.) «γίνομαι πύραυλος», εξαφανίζομαι με μεγάλη ταχύτητα
4. είδος πυροτεχνήματος, συνών. ρουκέτα
5. παγωτό σε χωνάκι.