πνέω

ρ.

[αμετβ.] (για άνεμο) φυσώ
[μετβ.] αναδίδω μυρωδιά, (φρ.) «πνέω τα λοίσθια», είμαι ετοιμοθάνατος.

Ετυμολογία

< αρχ. πνέω.

Αρχαία Ελληνικά

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «πνέω», σ. 679. https://navalhistory.gr/lexiko/πνεω/