οδηγία
η, ουσ.
- υπόδειξη, συμβουλή, καθοδήγηση στην εφαρμογή ενεργειών, (φρ.) «οδηγίες χρήσεως / ιατρικές / γενικές / λεπτομερείς / γραπτές / προφορικές / προστασίας / εμβολιασμού / λειτουργίας / χρηστικές / εγγραφής / τεχνικές / αεροπορικές / ναυσιπλοΐας / ταξιδιωτικές, κ.λπ.»
- (κατ’ επέκτ.) το γραπτό κείμενο με τις σχετικές υποδείξεις
- εντολή, διαταγή, εγκύκλιος, κείμενο με τη μορφή υποδείξεων για πολιτικά, κοινωνικά ή οικονομικά ζητήματα.
Ετυμολογία
< μτγν. ὁδηγία, και σημδ. από τη γαλλ. directive.
Σημείωμα
Η οδηγία ναυσιπλοΐας ή αλλιώς: «αγγελία ναυσιπλοΐας» ή «αγγελία προς ναυτιλλόμενους», αλλά και παλαιότερα «αγγελίαι τοις ναυτιλλομένοις», οδηγία ή σύνολο οδηγιών, προς τον καπετάνιο και το πλήρωμά του, που προέρχονται από επίσημες πηγές, την υδρογραφική υπηρεσία ή την διοίκηση του λιμένα προσέγγισης ή την πλοιοκτήτρια εταιρεία, και αφορούν την ασφαλή πλεύση του πλοίου. Το περιεχόμενο των οδηγιών συνηθέστερα αφορά ζητήματα πλεύσης σε διαύλους, αγκυροβόλια, δελτία καιρού, πιθανούς ναυτιλιακούς κινδύνους (π.χ. παγόβουνα, επιπλέοντα εμπόδια, κοντέινερ κ.λπ.), έκτακτες έρευνες διάσωσης, επιστημονικές αναζητήσεις όπως των εναλίων αρχαιολογικών ερευνών, χρήση συγκεκριμένων πεδίων για ναυτικές ασκήσεις ή βολές, για ύπαρξη επικίνδυνων ναυαγίων, ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση φάρων και φανών λιμένων, φάσεις παλιρροιών, για χαρακτηρισμό θαλάσσιων εμπόλεμων ζωνών, ναυτικών αποκλεισμών και πολλά άλλα.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «οδηγία», σ. 596. https://navalhistory.gr/lexiko/οδηγια/