νταλ(γ)κάς

ο, ουσ. [πληθ. νταγλάδες και νταλγκάδες]

υδάτινο επιφανειακό κύμα
φοβερός εφιάλτης
(μτφ.) α) έντονη επιθυμία, ανεκπλήρωτος πόθος, συνών. καημός, β) διακαής ερωτικός πόθος.

Ετυμολογία

< τουρκ. dalga [= αφηρημάδα, δόση ναρκωτικού].

Τουρκικά

Παράγωγα

νταλγκαδιάζω, νταλγκαδιάρικος.

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «νταλ(γ)κάς», σ. 582. https://navalhistory.gr/lexiko/νταλγκασ/