κοντραπλακέ
το, άκλ. ουσ. αλλά και κόντρα - πλακέ
είδος σανίδας που αποτελείται από τρία ή περισσότερα κολλημένα φύλλα αποφλοιωμένου καπλαμά, συνών. [περιφραστικό] αντικολλητά φύλλα, (φρ.) «κοντραπλακέ θαλάσσης», προϊόν που κατασκευάζεται από λεπτά φύλλα τροπικής ξυλείας, τα οποία συγκολλούνται μαζί, με αντίθετη φορά και άνυδρη κόλλα για περισσότερη αντοχή, ως υλικό, παλαιότερα, ήταν ιδιαίταιρα χρήσιμο στη ναυπηγική, συνών. αντικολλητό, μπετοφόρμ.
Ετυμολογία
< γαλλ. contreplaqué.
Συνώνυμα στο λεξικό
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «κοντραπλακέ», σ. 446. https://navalhistory.gr/lexiko/κοντραπλακε/