ηχορ(ρ)ύπανση
η, ουσ. [χωρίς πληθ.]
α) όρος που δηλώνει την υπέρμετρη διοχέτευση ήχων στην ατμόσφαιρα σε βαθμό που να προκαλούν τη δυσφορία, την αγανάκτηση και τον εκνευρισμό των πολιτών, β) το σύνολο των θορύβων ως στοιχείο υποβάθμισης του περιβάλλοντος αλλά και της ζωής
Ετυμολογία
< ηχο- + ρύπαν(σις) -ση.
Επιρρήματα
η γραφή της λ. προτιμητέο είναι να γράφεται με ένα -ρ- γιατί θεωρείται νεότερη και όχι αρχαία ή λόγια. σε πολλά λεξικά η λ. καταγράφεται με δύο - ρρ-. μτφρδ. από την αγγλ. sound pollution αλλά και τη γαλλ. noise pollution.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «ηχορ(ρ)ύπανση», σ. 343. https://navalhistory.gr/lexiko/ηχορρυπανση/