ζημιώνω

ρ.

[μετβ.] προκαλώ σε κάποιον ζημιά, βλάβη, συνήθως οικονομική, συνών. βλάπτω
[αμετβ.] παθαίνω ζημία.

Ετυμολογία

< αρχ. ζημι(ῶ) -ώνω < ζημία.

Αρχαία Ελληνικά

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «ζημιώνω», σ. 327. https://navalhistory.gr/lexiko/ζημιωνω/