Ε, ε, έψιλον
άκλ.
α) το πέμπτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου, φωνήεν, β) [ως αριθμητικό σύμβολο χωρίς κανένα διακριτικό σημάδι, κατά παράδοση ή καταχρηστικά] Ε ή ε [= πέμπτος, -η, -ο].
Ετυμολογία
< μσν. έψιλον < μτγν. ἔ - ψιλόν.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «Ε, ε, έψιλον», σ. 240. https://navalhistory.gr/lexiko/ε-ε-εψιλον/