διοσημία
η, ουσ.
(αρχ.) φυσικό ή καιρικό φαινόμενο, (π.χ. έκλειψη σελήνης, αστραπή, σεισμός κ.λπ.) που οι αρχαίοι το θεωρούσαν θεϊκό μήνυμα και το χαρακτήριζαν σαν προάγγελο σημαντικών γεγονότων ή καταστροφών.
Ετυμολογία
< αρχ. διο- (< *Ζεύς, γεν. Διός) + - σημία < σήμα.
Μυθολογια
Ζευς ή Δίας, ο μεγαλύτερος, σε κύρος και δύναμη, από όλους τους θεούς του Ολύμπου. Είναι ο θεός που κατοικεί στα ουράνια ή στην κορυφή του Ολύμπου ή στο πιο ψηλό βουνό κάθε περιοχής για τις θρησκευτικές αντιλήψεις των ανθρώπων. Κυρίαρχος των στοιχείων της φύσης, τιμωρός των κακούργων, βοηθός, συμπαραστάτης αλλά και κριτής θεών και ανθρώπων.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «διοσημία», σσ. 226-227. https://navalhistory.gr/lexiko/διοσημια/