διακόπτης

(ηλεκτρολ.) μηχανισμός που διακόπτει ή επαναλειτουργεί μια ηλεκτρική συσκευή ή μια υδραυλική εγκατάσταση, συνών. μπουτόν, ρελέ ή ρελές, ηλεκτρονόμος, (φρ.) «κλειστός / ανοικτός / χαμηλής τάσεως / αυτόματος / γενικός / βοηθητικός / διπολικός / κύριος / μονοπολικός / κεντρικός / απλός / περιστροφικός διακόπτης» , «διακόπτης φωτισμού / ερμητικός / στεγανός / εκπομπής / λήψεως / επαφής / ασφαλείας / ηλεκτρικός / απομόνωσης / ανάφλεξης / οριακός ή τέρματος / πεπιεσμένου αέρα / περιστροφικός / φορτίου / αλάρμ / τιμονιού / ντουζιέρας / παραθύρων / φώτων / γωνιακός / rocher / ψυχρής επαφής / ισχύος / αλερετούρ / κομμυτατέρ».