αστάθεια

η, ουσ.

έλλειψη σταθερότητας, το ευμετάβλητο,

η κατάσταση ενός σώματος που δεν έχει σταθερή ισορροπία, αντών. ευστάθεια
κατάσταση που χαρακτηρίζεται από συνεχείς αλλαγές ή διακυμάνσεις
(μτφ.) έλλειψη σταθερότητας στο χαρακτήρα κάποιου.

Ετυμολογία

< μτγν. ἀστάθεια.

Μεταγενέστερα Ελληνικά

Αντώνυμα στο λεξικό

ευστάθεια

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «αστάθεια», σ. 124. https://navalhistory.gr/lexiko/ασταθεια/