άκυρος

-η, -ο, επίθ.

αυτός που δεν έχει κύρος
αυτός που προήλθε από καταστρατήγηση νόμων και κανόνων, αντών. έγκυρος.

Ετυμολογία

< αρχ. ἄκυρος < ἄ- [στερητ.] + κῦρος.

Αρχαία Ελληνικά

Παράγωγα

ακυρότητα, ακυρώνω.

Σύνθετα

ακυροχάρτι.

Επιρρήματα

άκυρα [επίρρ.].

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «άκυρος», σ. 61. https://navalhistory.gr/lexiko/ακυροσ/