αθέμιτος
-η, -ο, επίθ.
αυτός που δεν πραγματοποιείται μέσα στα πλαίσια που ορίζει ο νόμος ή οι άγραφοι νόμοι της ζωής, συνών. άνομος, ανεπίτρεπτος, ανήθικος, αντών. θεμιτός, (φρ.) «αθέμιτος ανταγωνισμός», επιχειρηματική ενέργεια που καταστρατηγεί τους ισχύοντες εμπορικούς κανόνες και λειτουργεί ανήθικα και αντιεπαγγελματικά.
Ετυμολογία
< αρχ. ἀθέμιτος [= αντίθετος προς το θεϊκό νόμο] < ἀ- [στερητ.] + θεμιτός < *Θέμις [= θεά της δικαιοσύνης στην ελληνική μυθολογία].
Επιρρήματα
αθέμιτα [επίρρ.]. ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Θέμις, η θεά του νόμου, κόρη του Ουρανού και της Γαίας. Με τον Δία απέκτησε τις τρεις Ώρες, τις τρεις Μοίρες και τις Νύμφες του ποταμού Ηριδανού. Δίδαξε στον Απόλλωνα τους τρόπους της μαντείας.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «αθέμιτος», σ. 48. https://navalhistory.gr/lexiko/αθεμιτοσ/