Άγιος Κήρυκος

Ετυμολογία

< αρχ. ἅγιος/α, -α, -ον [= 1. αφιερωμένος στους θεούς, ιερός, β) λέγεται και για πρόσωπα, ευσεβής, αγνός] (< ἄγος) + [αγιωνύμιο] από το κύρ. όν.: Κήρυκος, γιος της χριστιανής Ιουλίττης, που έζησαν την εποχή του Δοκλητιανού και μαρτύρησαν για την πίστη τους.

• Αρχαία Ελληνικά