χάρτης
ο, ουσ.
- απεικόνιση ολόκληρης της γήινης επιφάνειας ή μιας περιοχής, σε σμίκρυνση υπό κλίμακα, πάνω σε χαρτί, (λογοτ.) «Ο ναυτικός χάρτης», μυθιστόρημα του Ισπανού Arturo Perez - Reverte, εκδ. Πατάκης, 2003, (φρ.) «ανάγλυφος / φυσικός / ηλεκτρονικός / πολικός / παγκόσμιος / γεωφυσικός / γεωμορφολογικός / γενικός / θεματικός / ανθρωπολογικός / γεωλογικός / τοπογραφικός / οδικός / κλιματολογικός / υψομετρικός / ιστορικός / τουριστικός / ναυτικός / θρησκειολογικός / μετεωρολογικός / λιμένος / παλιρροιών / του αγγλικού Ναυαρχείου / επίπεδος / μερκατορικός / μαγνητικός / συνοπτικός / υδρογραφικός / ωκεανογραφικός / αστρονομικός / πολεοδομικός / βαθυμετρικός χάρτης»,
- επίσημο κείμενο στο οποίο καταγράφονται οι βασικές αρχές λειτουργίας του πολιτεύματος, οι διακηρύξεις ή οι καταστατικές αρχές που διέπουν τη λειτουργία ενός οργανισμού ή μιας χώρας, (φρ.) «καταστατικός / συνταγματικός χάρτης».
Ετυμολογία
< αρχ. χάρτης, γεν. -ου, [= φύλλο χαρτιού, κατασκευασμένο από χωριστά στρώματα παπύρου].
Παράγωγα
χαρτογραφικός. «Ένας ναυτικός χάρτης είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα εργαλείο απαραίτητο για να πάει κανείς από ένα μέρος σε ένα άλλο. είναι ένα χαρακτικό, μια σελίδα ιστορίας, μερικές φορές μάλιστα ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα».
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «χάρτης», σ. 912. https://navalhistory.gr/lexiko/χαρτησ/