Χάλκη
η, ουσ.
(γεωγρ.)
- νησί της Προποντίδας
- νησί της Δωδεκανήσου με 27 τ.χλμ. έκταση και πληθυσμό 475 κατοίκους [απογρ. 2021].
Ετυμολογία
[για τη 2η ερμ.]
ή < αρχ. χαλκός, λόγω της ύπαρξης εργαστηρίων χαλκού κατά την περίοδο της αρχαιότητας, ή
ή < από τη φοινικική λ. κάρκι ή κάλχι που σημαίνει «πορφύρα», όστρακο που αφθονούσε στην παραλιακή ζώνη του νησιού.
Παράγωγα
Χαλκίτης -ισσα.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «Χάλκη», σ. 908. https://navalhistory.gr/lexiko/χαλκη/