τρίπτερος
-η, -ο, επίθ.
αυτός που έχει τρεις φτερωτές ή φτερούγες ή πτερύγια, (φρ.) «τρίπτερος ανεμιστήρας».
Ετυμολογία
< τρι- (< τρία) + πτερό.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «τρίπτερος», σ. 846. https://navalhistory.gr/lexiko/τριπτεροσ/