τηλεπικοινωνία

α) η επικοινωνία ανάμεσα σε ανθρώπους που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, με τη βοήθεια ειδικών συσκευών λήψης και μετάδοσης εικόνας και ήχου, μέσω καλωδίων ή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, β. (πληθ.) το σύνολο των μέσων με τα οποία γίνεται η επικοινωνία αυτή, δηλαδή το τηλέφωνο, το τηλέτυπο, η τηλεόραση, ο ραδιοτηλέγραφος, ο δορυφόρος κ.λπ., (φρ.) [παρωχημένο] «Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας» (ΟΤΕ).