τηλεγραφία
η, ουσ.
- κλάδος της ηλεκτρολογίας που μελετά τις αρχές πραγματοποίησης τηλεγραφικής επικοινωνίας, τις μεθόδους μετάδοσης σημάτων, αλλά και τις κατασκευαστικές ικανότητες των αντίστοιχων συσκευών
- τηλεπικοινωνιακό σύστημα διαβίβασης μηνυμάτων
- η αντίστοιχη υπηρεσία υποστήριξης του παραπάνω συστήματος.
Ετυμολογία
< γαλλ. télégraphie < αρχ. τῆλε + -γραφία < γράφω.
Σύνθετα
ραδιοτηλεγραφία.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «τηλεγραφία», σ. 829. https://navalhistory.gr/lexiko/τηλεγραφια/