τακτικός

-ή, -ό, και ταχτικός, -ή, -ό, επίθ.

α) αυτός που διατηρεί σε τάξη τα διάφορα πράγματα του χώρου του, που τον χαρακτηρίζει η τάξη και η ακρίβεια, αντών. ακατάστατος, β) αυτός που τηρεί με σταθερότητα τις υποχρεώσεις του
[το αρσ. ως ουσ.] τακτικός, στρατιώτης του τακτικού στρατού
[το θηλ. ως ουσ.] τακτική, ο τρόπος δράσης.

Ετυμολογία

< αρχ. τάσσω.

Αρχαία Ελληνικά

Επιρρήματα

τακτικά και ταχτικά [επίρρ.].

Αντώνυμα στο λεξικό

ακατάστατος

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «τακτικός», σ. 817. https://navalhistory.gr/lexiko/τακτικοσ/