σιωπή

η, ουσ.

διακοπή κάθε ομιλίας
ησυχία, απουσία κάθε θορύβου, συνών. σιγή
[ως επιφών.] μη μιλάς, πάψε.

Ετυμολογία

< αρχ. σιωπῶ, συνηρημένος τύπος του σιωπάω.

Αρχαία Ελληνικά

Παράγωγα

σιωπηρός, σιωπηλός. Άκρα του τάφου σιωπή Στον κάμπο βασιλεύει Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί Κι η μάνα το ζηλεύει

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «σιωπή», σ. 762. https://navalhistory.gr/lexiko/σιωπη/