πειρατής

ο, ουσ. [χωρίς γεν. πληθ.]

ένοπλος ληστής που μαζί με άλλους συντρόφους του υφαρπάζει πλοία ή τα φορτία τους, συνών. κουρσάρος
(μτφ.) πρόσωπο που ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα παράνομα και ευκαιριακά
(κινημ.) 1. «Οι πειρατές» ταινία του Ρομάν Πολάνσκι, 2. «Οι πειρατές της Καραϊβικής» [Pirates of the Caribbean] σειρά πέντε ταινιών με τεράστια εισπρακτική επιτυχία [4,5 δισεκατομμύρια δολάρια], πρωταγωνιστές ο Τζόνι Ντεπ και η Κίρα Νάιτλι, 3. «Morgan the Pirate» ιταλογαλλική παραγωγή σε σκηνοθεσία André de Toth και Primo Zeglio, με πρωταγωνιστή τον Steve Reeves.

Ετυμολογία

< μτγν. πειρατής < αρχ. πεῖρα.

Μεταγενέστερα Ελληνικά

Παράγωγα

πειρατεύω, πειρατικός.

Σύνθετα

αεροπειρατεία.

Συνώνυμα στο λεξικό

κουρσάρος

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «πειρατής», σ. 647. https://navalhistory.gr/lexiko/πειρατησ/