Έβρος
ο, ουσ.
(γεωγρ.) ποταμός της Βαλκανικής, γνωστός και ως Μαρίτσα [βουλγαρικά Марица], μήκους 530 χλμ., φυσικό σύνορο ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, πηγάζει από τα όρη Ρίλα της Βουλγαρίας και εκβάλει στο Αιγαίο Πέλαγος.
Ετυμολογία
< αρχ. Ἕβρος [παλαιότερη ονομασία: Ρόμβος], τουρκ. Meriç, (μυθολ.) *Έβρος.
Μυθολογια
Έβρος, γιος του Θρακιώτη βασιλιά Κάσσανδρου, τον οποίο ερωτεύτηκε η μητριά του. Εξαιτίας της αδιαφορίας του από τα ερωτικά της κελεύσματα γνώρισε τις συκοφαντίες της, μ’ αποτέλεσμα ο πατέρας του να τον καταδιώξει. Τότε ο νέος έπεσε στο ποτάμι για να αποφύγει την τιμωρία και πνίγηκε.
Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «Έβρος», σσ. 240-241. https://navalhistory.gr/lexiko/εβροσ/