ακτίνα

Και: αχτίνα

η, ουσ.

φωτεινή γραμμή που προέρχεται από σώμα που εκπέμπει φως
(γεωμ.) το ευθύγραμμο τμήμα που αρχίζει από το κέντρο του κύκλου και καταλήγει στην περιφέρεια
η ευθύγραμμη πορεία που διαγράφει η ενέργεια από ένα σώμα στο άλλο
(φρ.) «ακτίνα ενέργειας», η απόσταση που διανύει ένα σκάφος με προκαθορισμένη ταχύτητα και χωρίς ανεφοδιασμό καυσίμων, «ακτίνα κύκλου», «ηλεκτρομαγνητικές ακτίνες», «ακτίνες Χ», «ακτίνα δράσης», «ακτίνα αστρονομική» κ.ά.

Ετυμολογία

< αρχ. ἀκτίς, γεν. - ῖνος.

Αρχαία Ελληνικά

Σύνθετα

ακτινοβολία, ακτινογραφία, ακτινοδιαγνωστική, ακτινοθεραπεία, ακτινοθεραπευτής, ακτινολογία.

Χάρης Παπακυριακού, Λεξικό της Θάλασσας, Ελληνικό Ινστιτούτο Ναυτικής Ιστορίας, Αθήνα 2026, λήμμα «ακτίνα και αχτίνα», σ. 60. https://navalhistory.gr/lexiko/ακτινα-και-αχτινα/